Bevolkingsregisters stad Utrecht (1900 - 1912)

Het Utrechts Archief biedt deze serie bevolkingsregisters aan om te indexeren op adres, namen, geboortedata en geboorteplaatsen van de verschillende bewoners.

Stand van zaken

  • 42.441 scans
  • 411 deelnemers

  • 38.073
    • 10.3% Onbruikbaar
    • 89.7% Dubbel ingevoerd
    • 89.7% Gecontroleerd
    Dubbel ingevoerd 100%
  • 38.073
    • 10.3% Onbruikbaar
    • 89.7% Dubbel ingevoerd
    • 89.7% Gecontroleerd
    Gecontroleerd 100%
 
Albert HUA

Albert HUA

Ina Boudier Bakker

Laatst bijgewerkt op: 

De veelgelezen romanschrijfster en vertegenwoordigster van het huiskamerrealisme in onze vaderlandse letteren, Ina Boudier Bakker (Amsterdam, 15 april 1875 – Utrecht, 26 december 1966) woonde op de Tolsteegsingel O.Z. 29, alwaar ze met haar man, haar moeder en grootmoeder en een nicht van haar man samenwoonde. Bekende werken van haar hand zijn: Armoede (1909), De Straat (1924) en natuurlijk haar magnum opus Klop op de Deur (1930). Zij bezag, op het sentimentele af, de mens met mededogen: ‘Er schuilt een armoede in ieder menschenbestaan. En die armoede scheidt ze in verbittering van onbegrepenheid of drijft ze naar elkaar toe in hulpeloosheid van verlangen, maar alle liefde vermag niet de leemte te vullen - eenzaam blijft tenslotte ieder naast dengene die hem 't liefst is’. De schrijfster voelde zich verbonden met het onder economische bekommernis gebukt gaande deel der natie, zonder daarmee socialistische propaganda in de zin te hebben. De dichter en criticus J.C. Bloem achtte haar grootste gave het ‘uitbeelden der menschen’ maar oordeelde niettemin: ‘Het is allemaal zoo sentimenteel en zoo edel. De moeders (stippeltje, stippeltje, stippeltje). De vrouwen (dito dito). Als ik zooiets lees, draait mijn hart in mijn lijf om. Dat is die echte lectuur van en voor hoogstaande, fijnbesnaarde vrouwen, ge kent ze wel, die zoo geheel het leven van onzen (grooten, zwaren, moeilijken enz.) tijd meeleven, maar die toch nog zoo echt vrouw zijn gebleven, die even ideale moeders als ideale gemanqueerde moeders, die aan vrede door recht, montessori, letterkundige cursussen of gevallen vrouwen doen, de vrouwen met het simpele haar, de klare, maar wetende oogen en den door het lijden heen glimlachenden trek om den mond.’ Maar ondanks of dankzij deze feilen werden haar boeken flink gelezen en herdrukt. En nog altijd leeft ze in Utrecht voort in de onder zelfmoordenaars populaire Ina Boudier Bakkerlaan.

 

Met dank aan de invoerders van de Tolsteegsingel O.Z. 29

  • nellekeRS

    nellekeRS

    Ik had nooit iets van Ina BB gelezen, en ze woonde nog wel vlak bij mijn middelbare school, waar ik in 1960 eindexamen deed. Na het lezen van Alberts verhaal, snelde ik dus naar de bibliotheek, waar haar Oorlogsdagboek , her- uitgegeven in 2013, op de plank stond. Voor een in de oorlog geboren utrechts meisje is dat interessante kost, want ik kon het naast mijn moeders dagboeken leggen. En ja, ik denk dat Bloems observaties van het lezerspubliek van Ina redelijk ingeschat zijn. Maar het dagboek was ook zeer informatief in vele opzichten. Verhalen van mijn schoonouders (Den Haag ) en ouders (Utrecht, jong gezin) gaven dezelfde soort informatie. Omdat het dagboek een bijna dagelijks verhaal is, kun je ook de geruchtenstromen in de oorlog goed volgen. Trouwens grappig om te lezen, dat Ina's man directeur van het utrechtse Neude postkantoor was, waar de bibliotheek over een poosje ondergebracht gaat worden. Maar: 1 boek van Ina was genoeg wat mij betreft.

    Nelleke