Post van Weldadigheid

Bent u één van die miljoen Nederlanders die een voorouder heeft in de Koloniën van Weldadigheid? Veel nazaten gaan op zoek naar het lief en leed van hun voorouders. Helpt u mee die gegevens vindbaar te maken?

Stand van zaken

  • 135.321 scans
  • 473 deelnemers

  • 57.429
    • 57.6% Onbruikbaar
    • 42.4% Dubbel ingevoerd
    • 42.4% Gecontroleerd
    Dubbel ingevoerd 100%
  • 57.429
    • 57.6% Onbruikbaar
    • 42.4% Dubbel ingevoerd
    • 42.4% Gecontroleerd
    Gecontroleerd 99.9%
Abdulwadûd Louws

Abdulwadûd Louws

Gevloek op schrift gesteld door onderdirecteur Idserda

Laatst bijgewerkt op: 

Met verbazing heb ik zojuist kennis genomen van een brief van onderdirecteur Idserda van kolonie 2 waarin hij de kolonist Mollevanger uitgebreid citeert, inclusief een vloek. Tot nu toe was ik in de veronderstelling dat gevloek in deze 'keurige tijden' (1830s) nooit op schrift werd gesteld, ook niet als de woorden van iemand anders. Wil Schackmann, hier kun jij vast wat mee :-)

Hieronder volgt de complete tekst van de genoemde brief

(MMDA02_PM_DRE001000254_0673, MMDA02_PM_DRE001000254)

_________________


Frederiksoord den 31 Januarij 1839

Weledele Heer!

Ten gevolge bekomen aanschrijving van UwEd heb ik mij heden met den wijkmeester [Troll?] begeven naar de woning van den kolonist Mollevanger, met het voornemen om hem naar de Provoost te brengen, daar hij echter niet te huis was, maar op het werk, begaven wij ons derwaarts, en vonden hem ten huize van David Schouten hoeve no. 61, Mollevanger met het doel onze komst bekendt makende, hadt de Brutaliteit, zich nagenoeg, op de volgende wijze uit te laten[:]

[“]Ik verdom het om met uw naar de Provoost te gaan ik wil mij liever dood laten schieten, ik wil niet door de Directie van de Maatschappij gestraft worden, laat den Directeur mij voor den Rechtbank te Leeuwarden roepen om daar gevonnist te worden.[“]

Verder heeft hij gezegd [“]als den Directeur mijn vrouw en kinder ongelukkig maakte, hij op den Directeur zoude loopen, of was het over tien jaren, om deszelfs vrouw ook ongelukkig te maken,[“] hij heeft gezegd [“]den Directeur zoekt mij, om redenen ik mijn dochter niet voor vijftien guldens in ’t jaar bij hem laten dienen wil

[Volgende scan:]

Verders ging hij voort met de Directie te lasteren en te beschimpen, te veel om hier te melden.

Willende volstrekt geen indeeling van eenig persoon hoegenaamd in zijn huis gedogen, volgens zijn eigen gezegdens, als liever te willen sterven, eer hij zulks gedoogde.

Ik heb hem trachten te neder te zetten doch alles vruchteloos, en niets hielp om zijn woede tot bedaren te brengen. Met een woord gezegd ik beschouw hem als een zeer gevaarlijk mensch in de maatschappij.

Ziende dat genoemde Mollevanger niet anders door middelen van geweld, naar de Provoost te krijgen was, heb ik ingevolgde UEd last, van onze magt of kracht, geen gebruik willen maken, zonder door een Ambtenaar van politie geadsiteerd te zijn. Welke volgens UEd zeggen, in geval van verzet gevraagd zoude worden.

Ik zal UEd order hier om trent nader blijven wachten.

Ik heb de eer met achting te zijn.

De OnderDirecteur van Kol 2

A.H. Idserda [handtekening]

  • Wil Schackmann

    Wil Schackmann

    Mooi verhaal, Abdulwadud. En inderdaad bijzonder dat 'ik verdom het' letterlijk geciteerd wordt, meestal wordt dat afgedaan met vage omschrijvingen als 'verschrikkelijke lasteringen' of zoiets. Maar ja, onderdirecteur Idserda moet natuurlijk wel een goed verhaal hebben waarom hij Mollevanger niet, zoals hem opgedragen is, naar de provoost heeft gebracht en dus komt het hem wel goed uit om te laten zien hoe erg de tegenstand was.

    Jacob Mollevanger, uit Alkmaar, heeft kort na zijn aankomst in 1820 al behoorlijk dwarsgelegen. Toen is het lang stil rondom hem geweest, maar nu lijkt het weer los te barsten. Wat de aanleiding was voor deze kwestie weet ik niet en kan ik vanuit huis ook niet zien, maar vrijdag ga ik naar het archief en dan zal ik het uitzoeken en dan maak ik er voor volgende week een stukje van. Werktitel: De dwarsligger Mollevanger.

    Het hele leuke van een brief als deze (en diverse andere brieven in de post), is dat ik het gevoel krijg alsof ik er bij sta en toekijk hoe deze negentiende-eeuwers leven en praten en denken. Wat allemaal gedachten oproept over de manieren waarop zij en ik van elkaar verschillen en... juist overeenkomen.

    Harteljke groet,

    Wil