Post van Weldadigheid

Bent u één van die miljoen Nederlanders die een voorouder heeft in de Koloniën van Weldadigheid? Veel nazaten gaan op zoek naar het lief en leed van hun voorouders. Helpt u mee die gegevens vindbaar te maken?

Stand van zaken

  • 135.321 scans
  • 467 deelnemers

  • 57.429
    • 57.6% Onbruikbaar
    • 42.4% Dubbel ingevoerd
    • 42.4% Gecontroleerd
    Dubbel ingevoerd 100%
  • 57.429
    • 57.6% Onbruikbaar
    • 42.4% Dubbel ingevoerd
    • 42.4% Gecontroleerd
    Gecontroleerd 99.9%
Abdulwadûd Louws

Abdulwadûd Louws

Wanhopige rouwende weduwe smeekt om een aandenken aan haar overleden zoon

Tijdens het indexeren kwam ik een brief tegen geschreven door een weduwe die haar overleden zoon zo mist en daarom smeekt om een aandenken aan hem. Leest en huivert. Wil Schackmann, kun je hier wat mee?

------------------------------------------------------

MMDA02_PM_DRE001000302_0340, MMDA02_PM_DRE001000302

“[Voorbu]rg den 9 februwary 1840

“De Vries, Ik ben zo verwondert dat U mij niet geschreven hebt toen mijn zoon zo erg wierdt. de laaste brief dien ik van hem heb ontvangen was van den 13 decem en toen schreef hij mij, als dat langzaam begon te beteren, en al eens uit was geweest, zo dat ik dagt het slimste te boven was, dadelijk heb ik hem een pakie gezonde met Ryst en zago, en eenig geld had ik in de ryst gedaan, en schreef hij mij dadelijk moest andwoorden of hij het ontfange hadt, ik hadt het met het bureau ingeslooten en dan mooge de pakies niet groot zijn, maar zo dra ik andwoord van hem hadt, zoude ik weder een pakje gezonde hebbe ne nu krijg ik van de week eerst de droevige tyding. Mijn zoon den 6 [junie? janie?] overleeden is, U kunt denken welk eene droefheid dit voor mij is, in myne hooge ouderdom, nu ben ik zo verlangende iets te mooge weete hoe hij zo schielijk verslimmert is, en of hij dat pakie nog heeft ontvangen, en of hij bij zijn kennis is gestorven, en of hij niet van mij gesprooken heeft, ag weest zo goed en schrijft mij dit eens alles, en van zijn kleeden verlang ik niets terug, als alleen, een boekje met geschreevene blaadies en tekeninge, als uw mij dat door het bureau wilde terug zende, met Een brief er bij, hoe hij het op het laast van zijn leeven nog gehadt heeft, ag dit zoude mij nog eenigsins tot troost zijn, iets van hem te mogen hooren, en weet uw niet of hij een gedrukt papier uit Zwol heeft ontfange, wil u mij dat dan in de brief bij het boekie doen, het is voor [niem]and van eenige waarde ik wagt [nu?] spoedig andwoord Van UE blyve in haar

“Wed. J. van der Toorn”

Daaronder is nog in een ander handschrift het nummer ‘344’ vermeld.

De onderstreping in de tekst zou door iemand anders dan de weduwe kunnen zijn aangebracht (met potlood?). Wellicht is dit gebeurd als voorbereiding op het toezenden van het door de weduwe gevraagde materiaal. In de kantlijn staat namelijk nog het volgende, met pen geschreven in een ander handschrift dan van de weduwe:

“Verzoek de brief met het pakie bij het Bureau in te sluiten aan dit Adres [:] Mejufvrouw de Wed. Van der Toorn te Voorburg”

Kijkend bij de volgende scan, zie ik wat de envelop lijkt te zijn van deze brief. Deze is als volgt geadresseerd:

“Aan D. de Vries
“N. 23 Wyk [?]
“te Willemsoordt”

  • Wil Schackmann

    Wil Schackmann

    Wat een treurnis, Abdulwadud.

    Weer heel bijzonder. Zoals ik het op lezingen vaak formuleer: er zijn geen andere archieven waar je zo dicht bij mensen uit de eerste helft van de negentiende eeuw kunt komen.

    Ik kom later hierop terug, want de overledene was op particulier contract in de kolonie geplaatst en dat geeft mij een hele mooie ingang voor mijn derde en laatste stukje over de nieuwe digitale mogelijkheden om koloniebewoners te traceren. Over een paar weekjes.

    Hartelijke groet,

    Wil

  • rvanhes

    rvanhes

    Op Wiewaswie lees ik dat George Johannes van den Toorn, kolonist, op 6 januari 1840 op 54 jarige leeftijd overleden is te Willemsoord. Hij was de zoon van Johannes van den Toorn en Maria Catharina Vrijthoff. Zijn moeder is een jaar later overleden te Voorburg, op 1 januari 1841. Zij was 84 jaar.

    Extra droevig is dat op 10 februari 1840 nog een zoon van Maria Catharina Vrijthoff is overleden, namelijk Pieter Hendrik van den Toorn. Hij werd op die dag dood gevonden in de slootkant nabij de Laakmolen van de Noordpolder te Rijswijk.