Utrechtse notariële akten (1780-1811)

Met uw hulp ronden wij een omvangrijk project notariële akten (1566-1811) af dat dertig jaar geleden werd gestart in Utrecht.

Stand van zaken

  • 28.180 scans
  • 247 deelnemers

  • 28.067
    • 0.4% Onbruikbaar
    • 99.6% Ingevoerd
    • 99.6% Gecontroleerd
    Ingevoerd 100%
  • 28.067
    • 0.4% Onbruikbaar
    • 99.6% Ingevoerd
    • 99.6% Gecontroleerd
    Gecontroleerd 100%
Meedoen aan dit project
 
Marijke Lambermont

Marijke Lambermont

Transportakten in 1811

Misschien op de valreep toch nog een vraag: In 1811 kom ik akten tegen van overdracht van onroerend goed. De notaris noemt het een transportakte. Maar transport van onroerend goed kan toch alleen voor het gerecht? Bij ons is een overdracht alleen van roerend goed. Omdat wij geen transportakten kennen heb ik er toch maar een overdracht van gemaakt. Of was dit in 1811 veranderd?

  • Albert HUA

    Albert HUA

    Laatst bijgewerkt op: 

    Overdracht van onroerend goed vond tot 1811 plaats voor het gerecht waaronder het goed gelegen was. Evenals de vestiging en overdracht van plechten (hypotheken). De overheid had zo goed zicht op waar en bij wie ze belasting op dat goed kon heffen. Overdracht van onroerend goed dat via scheiding of testament van eigenaar veranderde (dus bij versterf) verliep echter wel via de notaris. Met de Franse wetgeving verschijnt in 1811 het kadaster dat op een systematische manier onroerend goed registreerde waaruit de overheden de gegevens konden putten voor hun onroerend zaak belasting. Onder invloed van de Fransen veranderde in 1811 ook het notariaat. Er werd geregeld dat over heel Nederland verspreid notarissen actief waren. Akten van eigendomsoverdracht van onroerend goed konden vanaf dat jaar geregistreerd worden voor de notaris, maar dat hoefde in eerste instantie nog niet. Vandaar dat we vanaf de intrede van de nieuwe regelgeving m.b.t. notariaat in 1811 opeens ook onroerend goed voor een notaris van eigenaar kunnen zien veranderen.