Grafsteede
Updated at:
ONA Medemblik notaris Pieter Spaander 3264 NL-HnWFA_1685_3264_0299-B
17 Februari 1748
....wegens een grafsteede gelegen tot Amsterdam in de Nieuwekerk op het Choor, onder de letter E nr 141 staande op de naam van Klaas Zegerts alias Ditmer, zijnde deselver op de 30 oktober laatstverdiende in publieke verdorie verkogt....
Een grafstede (of grafstee) is een oude Nederlandse term voor een officiële begraafplaats of een specifiek, gekocht familiegraf. In de 18de eeuwhad dit begrip een heel specifieke lading die nauw samenhangt met de toenmalige cultuur rondom de dood en sociale status. Kenmerken van een 18de-eeuwse grafstede
- Begraven in de kerk: In de 18de eeuw lieten rijke burgers, adel en bestuurders zich het liefst in de kerk begraven. Een grafstede verwees in deze tijd dan ook vaak naar een specifieke koopgrafkelder onder de kerkvloer, afgedekt met een zware stenen grafzerk. Hier komt ook de uitdrukking "rijke stinkerds" vandaan, omdat de geur in de kerken door de ontbindende lichamen vaak niet te harden was.
- Eigendom en Status: Een grafstede was een statussymbool. Alleen de welgestelden hadden het geld om een permanent graf te kopen. Gewone burgers werden vaak buiten op het kerkhof in een huurgraf gelegd, die na verloop van tijd weer geruimd werden.
- Inscripties: Op de stenen van een 18de-eeuwse grafstede stond vaak prominent de tekst "Grafstede van..." gevolgd door de namen en titels van de adellijke of burgerlijke familie die het graf bezat. [1]
